door Bert Vreeswijk

foto’s Erik van Leeuwen

Steven Nuytinck, de huidige bondscoach voor de meerkamp van de vrouwen, had na afloop van de WK indooratletiek in het Poolse Torun alle reden om dubbel feest te vieren. Zijn pupil Sofie Dokter eiste, na een harde en spannende strijd met de gedoodverfde Amerikaanse favoriete Anna Hall, geheel onverwachts de wereldtitel vijfkamp voor zich op. Daarnaast won Stevens vriendin Nadine Visser in de finale van de 60 meter hordeloop het zilver. Hij had dan ook even tijd nodig om zijn emoties te verwerken en kon zijn geluk niet op. Het is wel eens anders geweest in zijn atletiekloopbaan. In 2017 werd hij als talentvolle atleet tijdens een tienkamp bij het hoogspringen getroffen door een zeer ernstige achillespeesblessure (een van het bot afgescheurde achillespees, red.) die een voortijdig einde aan zijn actieve atletiekcarrière zou maken. Maar de zeer sportief ingestelde Nuytinck vocht zich een weg terug, nu in een begeleidende rol als trainer/coach. Hij werd in oktober 2024 zelfs, na pensionering van zijn collega en mentor Ronald Vetter, als nieuwe bondscoach meerkamp voor de vrouwen aangesteld en is nu dagelijks met zijn atletes te vinden op het Nationaal Sportcentrum Papendal. Wij zochten contact met de bondscoach en stelden hem een aantal vragen.                                                  

Steven, terwijl onze redactie zonder uitzondering al jaren uit fervente atletiek- en meerkampliefhebbers bestaat, ben jij voor ons niet altijd even ‘zichtbaar’ geweest. Welke weg heb jij afgelegd binnen de sport, alvorens je werd aangesteld als bondscoach? Hoe is deze reis voor jou verlopen?

‘Ik ben als trainer begonnen bij Ciko’66 in Arnhem. In eerste instantie sloot ik me aan bij de trainingsgroep van Bram Peters en begeleidde ik destijds voornamelijk het verspringen en het programma van een meerkamper. Dat werd kort daarna uitgebreid met de korte sprintonderdelen (100 en 200m). Toen Bram naar de Atletiekunie vertrok heb ik de hele groep overgenomen. De groep bestond toen voornamelijk uit 100, 200 en 400 meter lopers, maar ik begeleidde daarnaast soms ook nog andere onderdelen zoals horden en verspringen. In die tijd ben ik als coach ook een aantal keer meegevraagd voor een jeugdtoernooi als teamcoach voor de 4x100m estafette en een trainingsstage met de bond voor talenten. In 2022 ben ik op Papendal gestart als korte-sprint coach. Samen met Brendan Troost begeleidde ik de 100m en 200m sprint atleten. Met het naderende pensioen van Ronald Vetter kwam de zoektocht naar de nieuwe bondscoach voor de vrouwen bij mij uit. Ik had het ook erg naar mijn zin bij de sprintgroep, dus het was geen makkelijke keuze maar ik wilde de uitdaging toch graag aangaan, omdat ik de meerkamp altijd een super mooi en uitdagend onderdeel heb gevonden. In oktober 2024 ben ik toen gestart als bondscoach voor de meerkamp vrouwen.’

Jij hebt in de laatste periode dat Ronald Vetter* de scepter zwaaide als meerkampbondscoach veel met Ronald mogen samenwerken. Wat zijn de belangrijkste dingen die je van hem hebt geleerd?

‘De samenwerking met Ronald was erg prettig. Ronald heeft natuurlijk heel veel ervaring op het hoogste niveau en veel successen behaald. Ik heb er veel aan gehad om samen trainingen te draaien, op trainingsstage te gaan en toernooien te begeleiden. We hebben veel kunnen sparren over schema’s, technieken en alles wat nog meer belangrijk is om succesvol te kunnen zijn. Ronald heeft veel feeling met de werponderdelen en daar had ik nog de minste ervaring als coach. Dus zeker op dat vlak is de samenwerking heel erg leerzaam geweest. In een jaar tijd heb ik denk ik heel goed kunnen zien wat Ronalds visie is op de werponderdelen en hoe hij dat overbrengt.’

Is er ook een goed vaktechnisch overleg en een goede samenwerking met Ingmar Vos, de bondscoach voor de meerkamp van de mannen?

‘Ja zeker, ik overleg regelmatig met Ingmar over trainingen. We delen ook vaak de kamer op toernooien en trainingsstages, dus dan is er veel ruimte om te sparren. We proberen nu ook twee keer in de week met beide groepen (vrouwen en mannen) samen op te starten met een warming up.’

Welke atletes zitten er naast Sofie Dokter verder nog in jouw groep? En zie jij nog bijzondere meerkamptalenten zich aandienen, die jij mogelijk in de nabije toekomst aan je groep zou willen toevoegen? ik denk o.a. aan Julia Dokter?

‘Op dit moment trainen naast Sofie Dokter ook Emma Oosterwegel en de Duitse atlete Sophie Weissenberg in de groep. Er zijn op dit moment inderdaad meerdere talentvolle U20 atleten, waaronder inderdaad Julia Dokter. Maar ook Ruby Jansen, Meike Huistra en Renske van der Maas doen het goed. We hebben momenteel een talentprogramma meerkamp op Papendal onder leiding van talentcoach Robbert-Jan Jansen (oud toppolsstokspringer, red.). Julia Dokter maakt daar al onderdeel van uit en traint ook een paar dagen in de week mee met de senioren. Ook de andere dames trainen structureel of incidenteel mee in het talentprogramma. De samenwerking met Robbert-Jan werkt erg prettig en we zullen komende jaren zien wat de beste route zal zijn voor de talenten. Ook bij de U18 categorie zijn er een aantal talenten die potentie laten zien, dus dat is een mooi vooruitzicht.’

Elke trainer/coach heeft zo zijn eigen visie en aanpak. Borduur jij voort op de lijn die Ronald Vetter in het verleden heeft uitgezet of  heb je het plan om ook wat andere zaken te gaan implementeren?

‘Ik heb veel van Ronald geleerd, maar heb inderdaad een eigen visie en aanpak. Al vanaf het begin toen ik aan de slag ging heeft Ronald mij daar ook alle vrijheid in gegeven.’ 

Naast de wereldtitel voor Sofie, met als bijvangst een Nederlands record (4888 punten)***, kende je nog een bijzonder geluksmoment, want je vriendin Nadine Visser pakte zilver op de 60 meter horden (namens de redactie nogmaals alle drie proficiat). Is dit geweldige Nederlandse succes als coach al een beetje ingedaald, en hoe heb je dit succes gevoelsmatig ervaren?

‘Vooraf hadden we niet gedacht dat een gouden medaille voor Sofie binnen de mogelijkheden lag. Een medaille had al erg mooi geweest en de strijd om de podiumplaatsen was tot het laatst toe in de wedstrijd spannend. Maar een gouden medaille is natuurlijk geweldig! Ik ben vrij nuchter en rustig, maar na de finish van de 800 m. was de euforie wel erg groot en sprongen we met een aantal coaches elkaar in de armen.’

Wij als redactie, en alle meerkampliefhebbers, hebben Sofie (23) de laatste jaren van dichtbij zien groeien in de meerkamp. Had jij nu al verwacht dat ze een wereld-indoortitel zou kunnen bemachtigen?

‘Sofie is erg goed in de springonderdelen (springerstype, red.) en dat is een groot wapen in de indoormeerkamp, maar de wereldtitel had ik nu nog niet verwacht. Zeker gezien de deelname van Anna Hall, die toch op de zevenkamp een pr. van 7032 punten achter haar naam heeft staan!’

Sofie heeft nu een pr van 6576 punten staan** (Götzis, 2025). Om in de toekomst bij de grote toernooien (EK, WK en de O.S in L.A.) op de zevenkamp het podium te kunnen halen, moet ze volgens ons richting de 6700-6800 punten zien te geraken. Waar zit volgens jou nog voldoende rek in haar prestatiemogelijkheden om dit te bereiken (kogelstoten en speerwerpen lijkt mij)?

‘Ik denk dat er op veel onderdelen nog verbetering mogelijk is. Het is natuurlijk het makkelijkst om te kijken naar de mindere onderdelen, maar het is niet altijd zo dat daar de meeste winst te behalen is. Haar pr op hoogspringen staat heel erg scherp en zal moeilijk te verbeteren zijn, maar op de overige onderdelen zie ik nog wel wat mogelijkheden om te verbeteren. Als ik dan toch twee onderdelen zou moeten noemen zijn het kogelstoten en de 100m horden, waar zeker nog winst te behalen is.’

Profiel van meerkampbondscoach Steven Nuytinck