Beste Bram,
Dank voor je complimenten. Wij vinden het zelf erg leuk om te doen.
Ook dank voor je kritische noot. Wij kijken er ook zo naar. Totnutoe hebben we de stap niet genomen, maar dagen wel altijd mensen uit om een artikel te schrijven. In dit geval hebben we dat opgepakt en is het stuk verschenen op de site via een van onze redacteuren. Zie: https://www.baan-atletiek.nl/track/relatieve-energie-deficientie-in-sportbeoefening
vriendelijke groet, Piet Mosch, webmaster.

Beste redactie,Met veel plezier lees ik regelmatig artikelen en informatie op jullie site. Ik vind de inhoud altijd van goede kwaliteit en bovendien prettig leesbaar — chapeau daarvoor!

Ik heb wel een kleine opmerking, en die is echt positief bedoeld. Puur bij toeval ontdekte ik onder de kop ‘Reacties’ diverse ingezonden bijdragen die ik nog niet eerder had gezien. Dat komt doordat je, wanneer je een artikel opent, meteen een invoerveld ziet om zelf een reactie of opmerking te plaatsen. Het was mij nooit opgevallen dat daaronder ook allerlei leuke en interessante ingezonden artikelen staan.
Misschien is het een idee om dit reactieveld op een andere plek op de site te positioneren, of om juist een apart veld te gebruiken voor ingezonden reacties en artikelen.
Nogmaals: dit is echt opbouwend bedoeld, vanuit de gedachte dat ik wellicht niet de enige ben die — zoals het nu is ingericht — artikelen en reacties mist, wat natuurlijk jammer is.
Tot slot nogmaals mijn complimenten voor jullie werk!
Met vriendelijke groet,
Bram

Wekelijks schrijf ik een 'Nieuwsbrief' voor een ruime groep MiLa-atleten, coaches en liefhebbers. Daarin meestal een item. Bert Vreeswijk vroeg mij het item van deze week te delen op BAAN-ATLETIEK. Daar voldoe ik graag aan.

Als je uit balans raakt duurt het nog enige tijd voordat je beseft: ‘hier is iets niet in orde’. Lastig omdat die constatering altijd ‘achteraf’ is. Terugkijkend waren er mogelijk signalen die, bij elkaar opgeteld, een bepaalde richting uitwezen. Fit, door je enkel gaan of een andere lichte blessure, dan ben je na enkele dagen/weken weer in de running. Bij RED-S ligt dat anders.

RED-S syndroom als zodanig benoemd, bestaat in de sportgeschiedenis eigenlijk nog maar relatief kort. In eerste instantie bekend geworden bij vrouwen en meisjes. Hormoonhuishouding ontwricht, gewichtsverlies etc. Laatste 10-15 jaar gebleken dat mannen en jongens hetzelfde kan overkomen zij het met verschillen op basis van geslacht. Omdat symptomen en oorzaken van RED-S een grote variatie kennen, is het geen eenvoudige opgave om snel een sterke en betrouwbare diagnose te stellen. Fysieke klachten en de negatieve kruisbestuiving bij die klachten is één, tel daarbij op het onlosmakelijk beïnvloeden van de psychische gesteldheid van een atleet, dan begrijp je dat er niet zomaar een kant-en-klaar receptje voor je klaar ligt. Wederkerigheid zelfs aangetoond met psychosomatische klachten. Kortom, we moeten alert zijn in het herkennen van symptomen en zo mogelijk preventief handelen.

Relative Energy Deficiency in Sport is de officiele benaming. Komt neer op een disbalans in energie-behoefte en energie-beschikbaarheid. Dat loop je niet van de ene op de andere dag op. RED-S is, als je er laat achter komt, feitelijk al chronisch. Dat maakt dat herstel tijd gaat vergen. Diagnose is al lastig, bovendien confronterend. Acceptatie maakt het wat makkelijker. Ik ga geen hokjes maken maar de kans dat je in een dergelijke of vergelijkbare situatie kan belanden is groter bij jonge sporters dan bij oudere ervaren sporters. Handig om het artikel What RED-S Looks Like in Male Triathletes (augustus 2025) eerst eens door te lezen. De context geeft duidelijkheid over bepaalde, misschien herkenbare zaken.

‘Overtraining of OTS (Overtraining Syndrome)’ was lange tijd zo ongeveer de enige conclusie als atleten niet presteerden maar wel hard aan het trainen waren. Van die voor de hand liggende vingerwijzing zijn we ook vandaag de dag nog niet verlost. Toch is dat, in heel veel gevallen, een te gemakkelijke conclusie. Coaches en zelfbenoemde deskundigen ‘aan de zijlijn’ weten direct dat het -spreekwoordelijk- aan die intensieve 8x1000 heeft gelegen. Ervaring en wetenschap leren ons dat er diepere oorzaken aan ten grondslag liggen. Handig als er dan -zoals binnen het RTC- zaken breder worden opgenomen. Bij een te lang uitblijvende diagnose kan het zijn dat de atleet tegen een z.g. runners burnout aanloopt.

Het verschil tussen RED-S en OTS is dat beiden weliswaar te maken hebben met een onvolledig of slecht herstel, maar dat RED-S met name een fysiologische disfunctioneren, in de zin van een brandstof tekort, betreft. OTS kan beschreven worden als het disfuntioneren van het centrale zenuwstelsel als gevolg van een te hoge trainingsbelasting (intensiteit x volume). RED-S kan dus ook ontstaan bij een normaal belastingpatroon in training.

Dan is het belangrijk om genoemde situaties te herkennen? Jazeker, nog belangrijker om het vóór te zijn! Hoe kan je dan als atleet op een niet al te ingewikkelde manier preventief te werk gaan. Enkele hoofdzaken…
Balans…. Is voor iedereen een must, of je nu veel of weinig traint, halve dagen werkt, een zware studie volgt, een gezin moet onderhouden etc. Je training zal binnen dat geheel een ‘prettige plek’ moeten hebben. 24/7 is een vast gegeven, de invulling ervan zeker niet! Eten, slapen, trainen, een beetje studeren en wat socializen is slechts voor enkelingen weggelegd.

Rust en herstel…. Een open deur maar doen we het ook? Kunnen we hoofdzaken van bijzaken onderscheiden, nemen we echt de tijd om te relaxen, voldoende en geschikte voeding tot je te nemen, een leuk sociaal leven? Of leef je een kluizenaars bestaan, min of meer opgesloten in een cocon van sportieve gedrevenheid… Zijn we niet te vaak te druk bezet?
Build in downtime…. Die break kan heel belangrijk zijn! Effe helemaal niets met trainen, geen gedoe, geen wedstrijden, geen stress etc., schuif eens een BigMac naar binnen, haal eens een nachtje door. Recharge the battery! En doe dat voordat de batterij helemaal leeg is. Even uit die toch wat monotone wereld om er straks weer opgeladen in terug te keren. Het lijf vraagt erom, de kop komt tot rust! Je hoeft het jezelf echt niet kwalijk te nemen.
Soms is The Power Of Pause… de sleutel om tot een oplossing te komen. 

Herman Vrijhof

Beste Renzo,
Dank voor je bericht, Renzo. Ik zal het doorgeven aan onze redactie.
Overigens, als je zelf een dergelijk bericht wil maken, zal ik die ook doorgeven voor publicatie.
vriendelijke groet, Piet Mosch - webmaster.

Ik ben een groot liefhebber van de rubriek 'even zeuren'. Kan die vaker? Ik herken me zo in, die ergernissen...! Mooiste verhaal: Kees die een krant koopt en nauwelijks atletiek ziet en teleurgesteld is. Ja das erg, en toch moet ik lachen....

Bol onder de 1.53?

In augustus vroeg ik, eerder coach van (junior) Niels Laros, aan Laurent Meuwly: ‘When is Femke Bol going to switch to the 800?’ Ik zei er bij dat zij in staat was om onder de 1.53 te lopen. Zijn antwoord was… ‘one day.’ Toen wist ik genoeg, dus geen verrassing.
Het zat er al even aan te komen. De overstap naar de 800 meter door Femke Bol. Denk ook niet dat ze nog een jaar langer had moeten doorbrengen op de horden. Ze wint ongeveer alles en dat gaat gewoon worden. De keren dat Sydney McLaughlin-Levrone aan de start kwam verloor Femke kansloos. Haar snelheid en de ontspanning, de schijnbaar moeiteloze eindfase in een 400 spreken in haar voordeel richting 800 maar daarmee ben je er nog lang niet.
800 is andere koek. Sterk wisselende tempo’s, anticiperen op paslengte en pasfrequentie, het is geen 15-pas en dan een hekje. De lange wat schrijdende pas met grote kans ‘aangetikt’ te worden. Jaren ‘in banen’ gelopen. Clean, van niemand last. Op 800 heb je 16 of meer bewegende benen, ellebogen, schouders om je heen van niet zo lieve en brave meiden, de dubbele ronde is een andere wereld, een grote uitdaging.
De training zal uitwijzen of ze het huidige tekort aan aërobe kilometers, het gebrek aan stamina rond de vVO2max binnen een maand of 6-7 op orde kan hebben zonder inleveren op haar 400 pace. Boeiend om te gaan volgen. Het is inmiddels ruim 30 jaar geleden dat we internationaal met Ellen van Langen goud (OS Barcelona) konden noteren. Daarna kommer en kwel bij de dames op 800. Blijft Meuwly haar coachen? Hij kent haar weliswaar het best maar samenwerking met Lewandowski lijkt mij meer voor de hand liggend. Reuze benieuwd!

Zie ook:
World Athletics | 800 Metres - women - senior - all

Bron: worldathletics.org
https://share.google/Tugy17O6LXvUoHEDH

Grand Slam Atletiek. Grote geldbuidels maken de sport niet beter. De eerste Grand Slam wedstrijd was sfeerloos en niet erg inspirerend. De tweede wedstrijd had enkele zeer goede prestaties (100m horden bijvoorbeeld), maar de uitzending was veel te lang (3 uur) met teveel gepraat en te weinig actie. Afgelopen zaterdag bekeek ik de Diamond Leage en de Grand Slam wedstrijden achter elkaar op CBC Canada (herhalingen van de oorspronkelijke uitzending), de Diamond Leage reportage (2 uur durend) stak met kop en schouders uit boven het Grand Slam verslag. Veel meer te genieten voor de toeschouwer. Grand Slam: b-o-r-i-n-g!

Heren,

n.a.v. foutsprongstatistiek door Jan Lips
Uit mijn stuk bleek natuurlijk al dat ik een groot voorstander ben van het afzetvlak en een ‘netto-sprong’ om het zo maar te zeggen. Dit soort aantallen cq percentages aan foutsprongen is daar wat mij betreft opnieuw een argument voor. Ik als fan (en dus niet als kritische beschouwer) vind het verschrikkelijk saai als er ongeldig wordt gesprongen. Voor mij is het ook nooit een ‘onderdeel van de spanning’ geweest. Ik heb altijd de mening gehad: ‘Voor wie is dit nu goed?’ De atleet baalt, het publiek baalt. Dat is toch niet attractief?
En dan stel ik mij de vraag: wat is dan wel iets wat je hart als fan een slag laat overslaan? Nou wat mij betreft: denk eens terug aan de sprong van Echevarria in Stockholm enkele jaren geleden. Ja, die waar ‘ie bijna uit de bak sprong (overigens vond ik dat daar de bak gevaarlijk kort was, hij kwam volgens mij bij het doorglijden na de landing tegen de betonnen rand). Dát is toch wat ik als fan wil zien!? En ik ga er stiekem toch vanuit dat dit alle atletiekharten sneller laat kloppen. Dus als we nu een innovatie hebben waarbij we én de atleet in principe elke keer voluit kunnen laten gaan zonder (of althans met verminderde) ongeldigheids-stress én we hebben ‘netto-afstanden’, dan is dat in mijn ogen alleen maar een win-win.

Groeten René

De discussie is met de indoortestwedstrijden in Düsseldorf en Berlijn weer opgelaaid. Maar was helemaal niet nieuw. Een eerder testevent met de take-off-board vond al plaats op 1 september jl in Fribourg. Daar heb o.a. ik ook toen al een beoordeling van gedaan. En ook toen al is er door een reeks van toonaangevende atleten tegen geageerd met Spanovic, Tentoglou, Sawyer voorop. Ondanks de reacties van toen heeft WA de testen voortgezet. Reden: ze wilden het testen met topatleten. Daartoe hebben ze nu alles in het werkgesteld om het reglementair ook te kunnen houden met de bestaande regelgeving van de traditionele afzetbalk en dus ranglijst- en recordwaardig…. Dus zag je nu een duale vorm. In Düsseldorf met een virtuele afzetlijn en in Berlijn met een kleurmarkering. Als NL recordwerkgroep hebben we de indoorrecordafstand van Pauline Hondema met de virtuele variant niet kunnen goedkeuren en die met de kleurmarkering wel omdat daarmee de omvang en het idee van het traditionele verspringen van het take-off-board identiek was aan die van een reguliere afzetbalk. Overigens was het van de toppers uiteindelijk alleen Mihambo die het heeft getest in Düsseldorf. Iapichino en Kälin hebben last minute bedankt toen ze begrepen dat ze als testmateriaal werden gebruikt. De midden-zuid-europese meer principiele standpuntinname in het verspringwereldje is hiermee duidelijk afwijkend van de ‘open minded’ attitude die vanuit Duitsland/Nederland aan de dag is gelegd.

Dag Richard,
Dank voor je waardering voor onze site.
Wij zijn natuurlijk geen reisbureau, maar we reizen zelf ook naar diverse atletiekevenementen.
Het beste is om feeling te houden met de sites van World Athletics en Diamond League. Respectievelijk https://worldathletics.org/ en https://london.diamondleague.com/home/
Een gratis account op World Athletics zorgt ervoor dat je je interesse kan aangeven en op de hoogte wordt gehouden. Uiteindelijk is het kopen van de tickets de eerste stap.
Veel succes met de planning en plezier bij de wedstrijden.
vriendelijke groet,
Piet Mosch