Emma Oosterwegel: ‘Het EK wordt een hele leuke en spannende wedstrijd’

5 juli 2026

door Michel van Eijkelenburg

Na haar sensationele bronzen medaille bij de Olympische Spelen in Tokio in 2021 bleven de prestaties van meerkampster Emma Oosterwegel jarenlang achter bij de verwachtingen. In 2026 is alles anders, ze lijkt herboren en verbeterde – eindelijk bevrijd van fysieke ongemakken – onlangs in Götzis haar pr (6590 punten), dat nog van 2021 dateerde, naar 6705. ‘Emma’s herrijzenis’, schreef Kees Sluys op deze website.

Hoe kijkt Emma zelf hier tegenaan? We legden haar enkele vragen voor met betrekking tot de afgelopen jaren, haar opleving dit jaar en haar verwachtingen voor de EK in Birmingham.

 

Je hebt in Götzis je pr’s verbeterd op de horden en de 200m, bent op andere onderdelen dichtbij je pr gekomen, en hebt zodoende een prachtig nieuw pr-totaal van 6705 punten gescoord. Topprestatie en tweede plaats in de einduitslag. Had je vooraf al het gevoel dat dit erin zou zitten?
Zo ja, wat gaf je dat gevoel?

‘De voorbereiding richting Götzis ging heel goed. Ik vond dat ik tijdens het indoorseizoen al goede stabiele prestaties liet zien en merkte dat ik de progressie die ik in training maakte, al terug kon zien in de wedstrijden en dat gaf vertrouwen. We hebben heel veel ingezet op het lopen, dus ik voelde me in alle looponderdelen erg fit. En als de snelheid goed zit, helpt dat in veel andere onderdelen. 

Ik voelde me goed richting Götzis en had van tevoren wel gedacht dat ik in ieder geval op de 200 meter een PR zou lopen, maar ik had niet verwacht om zo hoog te scoren. Wel had ik stiekem gehoopt dit jaar in de buurt te kunnen komen van mijn oude PR, dat vertrouwen zat er dus wel in.’ 

 

In de afgelopen jaren lagen je resultaten niet meer op het niveau van Tokio 2021. Zijn er lichamelijke of mentale oorzaken aan te wijzen voor de duidelijke verbetering die je nu laat zien ?

‘Tijdens de meerkamp van Tokio in 2021 ging, op het kogelstoten na, alles geweldig. Ik haalde PR na PR en dat gebeurt niet vaak in één meerkamp. Je kan niet elke meerkamp weer beter zijn en ik was na het behalen van die score ook wel realistisch dat ik niet kon verwachten mezelf elke meerkamp weer te verbeteren. 

Ik heb wel eens last van fysieke klachten. In 2020 had ik een stressfractuur in mijn rug. Ik heb ook wel eens last van hamstring/adductor-problemen. In 2023 begon ik het seizoen met een enkelblessure. In 2024 was ik behoorlijk ziek, wat zowel fysiek als mentaal een uitdaging was richting de Olympische Spelen. En afgelopen jaar, in 2025, kampte ik weer met een rugblessure, waardoor ik lang alternatief heb moeten trainen en pas laat wedstrijden kon doen.

Sinds november train ik nog meer dan ik al deed en heb ik vooral heel goed en lekker kunnen trainen, zonder echt aanpassingen te doen. Dat is voor mij heel belangrijk. Ik moet gewoon lekker veel trainen en alles vaak doen. Dus dat ik nu richting Götzis nauwelijks last heb gehad van fysieke ongemakken is denk ik een hele belangrijke factor.’ 

 

Vergeleken met vorig jaar zijn er nu wat dingen voor jou anders: een nieuwe trainer (Steven Nuytinck) en een nieuw trainingsmaatje erbij (Sophie Weissenberg). Kun je onder woorden brengen wat deze veranderingen voor jou betekenen? In hoeverre hebben ze een positieve invloed op jou en op je trainingen?

 'Emma met haar trainingsmaatjes Sofie en Sophie. 
  Foto Bjorn Paree

‘Sinds 2016 train ik op Papendal en dat begon natuurlijk onder leiding van Ronald Vetter. Door Ronald ben ik wel echt de atleet geworden die ik vandaag ben en daar ben ik hem heel dankbaar voor. Door hem ben ik meerkamp ook heel erg leuk gaan vinden en hebben we samen fantastisch gepresteerd. En dat natuurlijk met Anouk ook als trainingsmaatje. Het waren hele fijne jaren waar we samen meededen aan de belangrijkste toernooien, met voor mij als hoogtepunt het behalen van de bronzen medaille in Tokio, waar Anouk het zilver behaalde. En dat was natuurlijk bizar, dat Ronald naar huis keerde met twee olympische medailles!

Ronald zou ermee gaan stoppen en Steven zou het stokje gaan overnemen. Dat is heel fijn gegaan in een jaar waarin Ronald en Steven samenwerkten, waardoor Steven nog kennis meekreeg van Ronald. Ook was het wel prettig voor mij en Sofie Dokter dat we een goede overgang hadden naar een nieuwe trainer, die ons leerde kennen en de manier waarop wij altijd hebben getraind. 

Het is heel leuk met Sofie en Sophie in de groep! Het is gezellig en we kunnen het goed met elkaar vinden. 

 

Ik moet eerlijk bekennen dat ik verandering best moeilijk vind, maar op een gegeven moment is het ook leuk en goed om iets nieuws te proberen. Dus ik keek er ook wel erg naar uit. Steven is een hele fijne trainer en coach om mee samen te werken. We trainen nu 6 dagen in de week, dat is meer dan we deden. En ook inhoudelijk duren de trainingen wat langer. We doen meer oefeningen, maar we lopen vooral veel meer. En dat lijkt goed uit te pakken tot nu toe! Het bevalt erg goed.’

Het werpen ging in Götzis goed, maar vooral je loop- en springonderdelen waren erg goed. Op welke onderdelen wil je jezelf vanaf nu nog verbeteren? 

‘Het liefst op alle onderdelen natuurlijk! In Götzis waren de omstandigheden erg goed en dat heeft wel geholpen in bijvoorbeeld de 200m tijd die ik liep, maar ook bij het verspringen waren de omstandigheden erg goed. Dus ik hoop bij de prestaties wel weer in de buurt te kunnen komen, maar realiseer me wel dat dat niet zo makkelijk is. 

Door wat rugklachten heb ik wat minder kunnen speerwerpen, dus ik was erg blij met de afstand die ik wierp. Maar ik hoop in de loop van het seizoen daar nog wat meer op te kunnen trainen. Verder hoop ik mijn vorm gewoon door te kunnen zetten en wie weet kan er nog ergens een PR worden behaald!’

 

In augustus mogen we je aan de start verwachten bij de EK in Birmingham. Als je je huidige niveau vasthoudt ben je een zekere medaillekandidaat. Wie zie je daar als je belangrijkste concurrentes, en waarom?

‘Het niveau bij de vrouwen is bizar goed. Ik denk dat je wel 7 dames hebt die allemaal een PR hebben van boven de 6600 punten. Zo heb je natuurlijk Nafi, Katarina, Kate, Noor, Annik, Sofie en ik. Deze dames kunnen allemaal fantastisch presteren. En zo is er ook bijna altijd wel een verrassing, dus het wordt in ieder geval een hele leuke en spannende wedstrijd om te volgen! En ik ga gewoon proberen om weer zo goed mogelijk te zijn!’ 

 

Wil je zelf nog iets toevoegen aan dit interview, iets wat onze lezers mogelijk interessant vinden?

‘Ik ben heel blij en trots met mijn prestatie in Götzis, maar ik ben ook heel trots op alle jaren daarvoor. Elk jaar sinds 2019 stond ik altijd aan de start op de belangrijkste toernooien en behaalde ik altijd een plek in de top 8 (tot afgelopen jaar waar ik net 9e werd).

Het is altijd een uitdaging om blessurevrij te zijn en er op het juiste moment te staan. En daar ben ik de mensen om mij heen heel dankbaar voor. Zowel op de atletiekbaan als ernaast zijn ze super belangrijk voor me. Zij zorgen er dan ook voor dat ik er nog zoveel plezier in heb. Want dat is uiteindelijk waar het voor mij vooral om draait.’